Pokrzywa zwyczajna obniża cholesterol, ciśnienie krwi i redukuje stany zapalne. Potrafi przynieść ulgę cierpiącym na reumatyzm i alergie.

Do celów spożywczych i leczniczych wykorzystywane są liście, zbierane przed kwitnieniem oraz korzenie – wykopywane jesienią lub wczesną wiosną, jak również całe ziele. Ze świeżych pędów pokrzywy pędzi się sok.

Przyjmuje się, że w naszym kraju można spotkać ok. 470 gatunków dziko żyjących pszczół (większość to tzw. pszczoły samotnice). Niemal połowa z nich znajduje się na tzw. czerwonej liście i jest zagrożona wyginięciem.

Mówiąc o pszczołach, myślimy o pszczole miodnej (Apis mellifera) występującej w sąsiedztwie człowieka od wielu tysięcy lat. Gatunek ten jest faworyzowany ze względu na wytwarzany przez pszczoły miód i wosk oraz stosunkowo łatwą hodowlę.

Pozostałe gatunki pszczół nie są tak znane jak pszczoła miodna, ale pełnią istotną rolę zapylaczy. Najbardziej charakterystyczne gatunki to: murarka ogrodowa (Osmia rufa) i pszczolinka ruda (Andrena fulva). Pszczoły samotnice są bardzo ważne, gdyż często specjalizują się w zapylaniu tylko jednego, wybranego gatunku rośliny.

Cechą charakterystyczną odróżniającą owoce jeżyny od malin jest to, że nie odrywają się one od dna kwiatowego, a zerwany owoc jest jakby wypełniony od środka. Dzięki temu są bardziej odporne na zgniatanie i łatwiej je przechować.

Warto znać tę cechę, gdyż wiszące na krzaku czerwone owoce jeżyny są jeszcze niedojrzałe – do spożycia nadają się tylko te o zdecydowanie ciemnym kolorze.

Jagody zawierają selen, cynk, miedź i mangan oraz witaminy C, A, B i PP, a zawarte w w nich fitoestrogeny chronią przed nowotworami hormonozależnymi.

Mogą działać w dwojaki sposób: lekko przeczyszczająco w przypadku spożywania świeżych owoców oraz przeciwbiegunkowo, jeśli są spożywane w formie suszonej.

Napar z liści borówki, w których zawarta jest „roślinna insulina”, jest pomocny dla osób cierpiących na cukrzycę. Takie herbatki mogą także okazać się wybawieniem w przypadku zapalenia układu moczowego.

W dawnych czasach czarnymi jagodami leczono zakażenia, tyfus, a nawet polio, zwalczano także gronkowca.

Sok brzozowy, zwany oskołą bądź bzowiną, był jednym z ulubionych napojów dawnych Słowian, darem od bogów pojawiającym się po ciężkim i wyczerpującym organizm czasie mrozów, życiodajnym nektarem cenionym z uwagi na symboliczne, a także całkiem realne, pokłady substancji wzmacniających siły witalne.

Obtoczone w cukrze pudrze i podpieczone kwiaty fiołka, są ciekawym jadalnym dodatkiem, w dodatku bajecznie prezentują się na słodkich wypiekach.

Surowe, urozmaicą  i wzbogacą wygląd i smak sałatki czy kanapek.